Η «ανθρώπινη» σχέση με την babysitter μας (09/01/2026)
Στην Ελλάδα, πολλοί γονείς χρησιμοποιούν πλατφόρμες όπως η Paramana για να βρουν babysitter. Μια από τις πιο αξιόλογες επαγγελματίες και μέλος της πλατφόρμας τα τελευταία 7 χρόνια, μοιράστηκε μαζί μας το παρακάτω όμορφο απόσπασμα, μέσα από τις δικές της εμπειρίες.
Την ευχαριστούμε θερμά!
«Εργάζομαι ως babysitter πάνω από 30 χρόνια. Ήταν η πρώτη μου δουλειά από τότε που τέλειωσα το σχολείο και, ακόμα και όταν ασχολήθηκα με άλλα αντικείμενα εργασίας, πάντα παρεμφερή με το παιδί, προσέφερα παράλληλα τις υπηρεσίες μου σε οικογένειες. Ακόμα και όταν έκανα τα δικά μου παιδιά, με ελάχιστα διαλείμματα, οι μικροί μου φίλοι ήταν πάντα στην ζωή μου. Πολλοί από αυτούς έχουν σπουδάσει και φύγει από την Αθήνα, κάποιοι έχουν δικές τους οικογένειες, αλλά στα δικά μου μάτια είναι ακόμα τα πεισματάρικα δίχρονα που χτυπούν τις μικρές τους μπουνιές στο πάτωμα επειδή το τουβλάκι δεν μπήκε στην θέση που μόνο εκείνα έχουν φανταστεί. Μπορεί τότε να μην είχαμε ακόμα ονοματίσει την αντίδρασή τους tantrum, αλλά κάτι σαν πρώτη, άγουρη εφηβεία, αλλά σίγουρα ξέραμε από εμπειρία ότι πλησιάζοντας τα δύο τους χρόνια, έχουμε να περιμένουμε εκπλήξεις.
Τα παιδιά είναι η ζωή μου. Δεν έχει τύχει ποτέ να μην βρω τρόπο επικοινωνίας μαζί τους, δεν έχει τύχει ποτέ να μην δώσω σε κάθε ένα κομμάτι του εαυτού μου ξανά και ξανά. Έχω γνωρίσει, δει και ακούσει πολλά δίπλα στις οικογένειες που έχω στηρίξει, οικογένειες από όλο τον κόσμο. Και τα έχω ξεχάσει με το που άνοιξα την πόρτα στο σχόλασμα. Γιατί, στο τέλος της ημέρας, αυτή είναι η δική τους ζωή και όχι ευκαιρία για συζήτηση και σχολιασμό με τους ανθρώπους της δικής μου ζωής – πόσο ανούσιο, πραγματικά…
Δεν έμεινα μέρα χωρίς δουλειά. Το αντίθετο συνέβαινε, καθώς αναγκαζόμουν πολλές φορές να απορρίψω προτάσεις για σταθερή ή περιστασιακή συνεργασία (ποτέ δεν μου ήταν εύκολο και πάντα ένιωθα και τύψεις-ξέρω ότι δεν υπήρχε λόγος, αλλά εγώ τις ένιωθα παρόλα αυτά). Δεν είναι ότι ήμουν καλύτερη από άλλες συναδέλφους, πιο εκπαιδευμένη ή πιο έξυπνη ή πιο τρυφερή ή ό,τι άλλο μπορείτε να σκεφτείτε. Είναι ότι ήμουν πραγματικά εκεί όταν έπρεπε να είμαι εκεί. Ως άνθρωπος είχα και έχω κι εγώ τα προβλήματα και τις δυσκολίες μου οι οποίες δεν μπήκαν ποτέ εμπόδιο στην απόδοσή μου. Είχα όμως, στο μεγαλύτερο ποσοστό, και την ανάλογη κατανόηση, η οποία θα πρέπει να είναι αυτονόητη προς έναν άνθρωπο που είναι μαζί μας και φροντίζει τα παιδιά μας και έχει κερδίσει τον σεβασμό και την εμπιστοσύνη μας.
Πρόσφατα η μητέρα μου εμφάνισε ένα πρόβλημα υγείας και νοσηλεύτηκε. Δεν άφησα ανυποστήρικτους κανέναν από τους εργοδότες μου. Δεν έλειψα ούτε ένα λεπτό από το ωράριο μου. Όμως στην καρδιά μου έχουν μια καλύτερη θέση οι γονείς που μου είπαν πως μπορώ να λείψω ανά πάσα στιγμή, κατόπιν ενημέρωσης για να κάνουν τον προγραμματισμό τους φυσικά, ότι μπορώ να αργήσω το πρωί, ότι μπορώ να κάνω τα τηλέφωνα μου όποτε θέλω κι ας είναι ξύπνιο το παιδάκι που προσέχω και που μου είπαν πως ό, τι μα ό, τι χρειαστώ μπορώ να τους το ζητήσω χωρίς κανέναν ενδοιασμό. Εκείνοι οι εργοδότες που είχαν την έννοια τους για το αν έφαγα ή αν ξεκουράστηκα την ώρα του μεσημεριανού ύπνου του μωρού για να μπορέσω να αντέξω το απόγευμα στο νοσοκομείο. Ναι, έχουν καλύτερη θέση από εκείνους που δεν έκαναν έστω μια τυπική ερώτηση για την πορεία της μητέρας μου. Τα παιδιά τους παραμένουν για πάντα οι θησαυροί μου, οι ίδιοι όμως πρέπει να προσπαθήσουν λίγο παραπάνω. Όπως σε κάθε ισότιμη ανθρώπινη σχέση.»
Βρες babysitter στην Ελλάδα με την Paramana